نفت، دیپلماسی و تنگه هرمز؛ معادله‌ای که بازار را ناپایدار کرده است

نفتی ها /فائزه پناهی؛بازار نفت این روزها به‌شدت خبرمحور شده و هر سیگنال دیپلماتیک میان ایران، واشنگتن حتی بدون دستیابی به توافق نهایی، می‌تواند قیمت‌ها را در کوتاه‌مدت جابه‌جا کند؛ با این حال، افت قیمت‌ها به معنای حذف ریسک ژئوپلیتیک نیست. تأکید هم‌زمان مقام‌های ایرانی بر عدم قریب‌الوقوع بودن توافق، استقرار نظامی آمریکا در منطقه و اظهارات صریح رهبر ایران درباره ناکامی هرگونه تلاش برای تغییر حکومت، نشان می‌دهد که فضای ریسک همچنان فعال است.

از سویی دیگر تعطیلی چندساعته روز گذشته  تنگه هرمز حتی اگر محدود و کوتاه بوده باشد  یادآور این واقعیت است که حدود یک‌پنجم نفت مصرفی جهان از این گلوگاه عبور می‌کند و هر تنش عملیاتی در آن، می‌تواند به‌سرعت قیمت‌ها را معکوس کند و اهمیت این مسیر زمانی پررنگ‌تر می‌شود که به ترکیب عرضه نگاه کنیم. ایران در سال ۲۰۲۵ سومین تولیدکننده بزرگ نفت در سازمان کشورهای صادرکننده نفت بوده و در کنار عربستان، امارات، کویت و عراق، بخش عمده صادرات خود را از همین مسیر انجام می‌دهد؛ عمدتاً به بازار آسیا. بنابراین هر نشانه‌ای از کاهش یا افزایش احتمال بازگشت کامل نفت ایران به بازار  چه از مسیر رفع تحریم‌ها و چه از مسیر اختلال صادرات  مستقیماً در قیمت‌ها منعکس می‌شود.