نفتی ها /فائزه پناهی؛ادعای ترامپ درباره گفتوگو با شرکتهای بزرگ نفتی همچون اکسونموبیل، شورون و کونوکوفیلیپس، با اظهارات چهار مدیر ارشد نفتی کاملاً در تضاد است؛ و این فقط یک اختلاف خبری ساده نیست، بلکه نشانهای روشن از فاصله میان نمایش سیاسی کاخ سفید و واقعیت سرد و پیچیده صنعت نفت است.
منابع صنعت نفت تأیید کردهاند که دولت ترامپ، چه پیش از عملیات دستگیری نیکلاس مادورو و چه پس از آن، هیچ مشورتی با سه غول نفتی آمریکا درباره برنامههای خود در ونزوئلا نداشته؛ در حالی که ترامپ با اعتمادبهنفس از گفتوگوی مستقیم و برنامهریزی مشترک سخن گفته بود؛ این تناقض در قلب یکی از بزرگترین پروندههای ژئوپلیتیک انرژی جهان، سؤالاتی جدی ایجاد میکند: آیا واشنگتن در حال استفاده تبلیغاتی از «کارت نفت» است یا واقعاً برنامهای برای احیای صنعت نفت ونزوئلا دارد؟
برای شرکتهای بزرگ نفتی، ونزوئلا فقط یک کشور نفتخیز نیست؛ یک میدان پر از خاطرههای تلخ ملیسازی، پروندههای حقوقی باز، سرمایههای بلوکهشده و پروژههای نیمهکاره است. وقتی اکسون و کونوکو هنوز برای غرامت داراییهای مصادرهشدهشان میجنگند و شورون با احتیاط و دغدغه دائمی از خطر تحریم و تغییر سیاستها فعالیت میکند، طبیعی است که نه شوقی برای سرمایهگذاری برقآسا وجود داشته باشد و نه اعتمادی به وعدههای سیاسی و حالا این شرکتها به هیجان و شعار پاسخ نمیدهند؛ آنها به ثبات حقوقی، چارچوب شفاف، زیرساختهای عملیاتی و آینده قابل پیشبینی پاسخ میدهند. هیچکدام از این عناصر، امروز در ونزوئلا تضمینشده نیست.
واقعیت این است که ترامپ با لحنی سادهسازیشده و خوشبینانه، از بازگشت سریع سرمایهگذاری میلیاردی حرف میزند؛ اما اقتصاد نفت شبیه سخنرانیهای انتخاباتی نیست؛ صنعت انرژی، پروژههای چندساله میخواهد، نه تصمیمهای ضربتی. بازسازی صنعت نفت فرسوده ونزوئلا به زمان، پول، تکنولوژی و مهمتر از آن اعتماد بلندمدت نیاز دارد وحالا ادعای اینکه شرکتها آماده هجوم سرمایه هستند، در حالی مطرح میشود که حتی یک گفتوگوی رسمی هم انجام نشده است و این یعنی فاصله میان سیاست و واقعیت، از همیشه عریانتر شده است.
موضوع مهم اما اینجاست که بازار نفت تابع منطق سرمایه است، نه شوک خبری و تا زمانی که تکلیف آینده سیاسی ونزوئلا، چارچوب حقوقی قراردادها و جهتگیری واقعی سیاست واشنگتن روشن نشود، هیچ غول نفتی وارد بازی نخواهد شد.boereport
