نفتی ها /مدیرعامل شرکت تولید نیروی برق دماوند با تأکید بر اینکه مسئله صنعت برق دیگر صرفاً تولید مگاوات نیست، گفت: هزینه محدودیت برق برای کشور باید در کنار هزینه تولید محاسبه شود؛ چراکه توقف یک واحد صنعتی، علاوه بر کاهش مصرف برق، به توقف تولید، اختلال در زنجیره تأمین، کاهش بهره‌وری و از دست رفتن فرصت‌های اقتصادی منجر می‌شود.
رضا مومنی در مراسم افتتاحیه دومین همایش کاربران توربین‌های گازی و سیکل ترکیبی که روزهای ۷ و ۸ مهرماه در مرکز همایش‌های بین‌المللی تهران برگزار می‌شود، سخنان خود را با گرامیداشت یاد شهدای جنگ ۱۲روزه و شهدای ماه مبارک رمضان آغاز کرد و از متخصصان و نیروهای صنعت برق که در دشوارترین شرایط در کنار صنعت ایستادگی کردند، قدردانی کرد.
وی حضور وزیر نیرو در میدان صنعت طی دوران جنگ را موجب قوت قلب فعالان این حوزه دانست و اظهار کرد: چنین همایش‌هایی صرفاً محلی برای ارائه دستاوردها نیست، بلکه فرصتی برای ترسیم آینده صنعت برق است؛ آینده‌ای که در آن سرمایه‌گذاری و اقتصاد برق، افزایش راندمان و بهره‌وری، فناوری و توسعه دانش‌بنیان و زنجیره تأمین، موضوعاتی جدا از یکدیگر نباشند و چهار ضلع یک منظومه واحد را تشکیل دهند.
عبور از نگاه «تولید انرژی» به «خلق ارزش اقتصادی»
به گفته مومنی، صنعت برق بیش از هر زمان دیگری نیاز دارد نگاه خود را از «تولید انرژی» به «خلق ارزش اقتصادی» تغییر دهد و در تصمیم‌گیری‌های توسعه‌ای، علاوه بر هزینه تولید برق، هزینه نداشتن برق نیز محاسبه شود.
مدیرعامل شرکت تولید نیروی برق دماوند با اشاره به افزایش هزینه تأمین مالی، تعمیرات و دشواری تأمین تجهیزات تأکید کرد: اگر سازوکارهای درآمدی و قواعد بازار نتوانند به شکلی منطقی و قابل پیش‌بینی با واقعیت‌های اقتصادی صنعت تطبیق پیدا کنند، توان نیروگاه‌ها برای حفظ ظرفیت موجود و سرمایه‌گذاری در ظرفیت جدید به‌تدریج کاهش خواهد یافت.
وی تصریح کرد: بازار برق باید بتواند ارزش واقعی انرژی و ظرفیت را کشف کند و سیگنال صحیحی برای سرمایه‌گذاری بدهد. اگر کشور به ظرفیت جدید نیاز دارد، این نیاز باید در منطق اقتصادی بازار نیز منعکس شود تا حفظ ظرفیت موجود و ایجاد ظرفیت جدید برای سرمایه‌گذار از نظر اقتصادی امکان‌پذیر باشد.
اصلاح تعرفه‌ها و واقعی‌تر شدن بازار برق
مومنی اصلاح نظام تعرفه‌گذاری بخش انرژی را برای توسعه و سرمایه‌گذاری در تولید برق ضروری دانست و گفت: هر اقدامی برای افزایش راندمان، افزایش آمادگی، کاهش مصرف سوخت و افزایش قابلیت اطمینان تجهیزات، مستقیماً بر اقتصاد صنعت برق اثر می‌گذارد.
وی افزود: تصمیم‌گیری درباره تعمیرات، نوسازی، ارتقای تولید، سیستم‌های کنترل و تجهیزات جانبی باید بر مبنای میزان ارزش اقتصادی ایجادشده در طول عمر دارایی انجام شود.
مدیرعامل شرکت تولید نیروی برق دماوند همچنین بر ضرورت پویایی سازوکار تعیین سطح پایه آمادگی و سایر مؤلفه‌های درآمدی نیروگاه‌ها متناسب با تورم، نرخ ارز و هزینه‌های تعمیر و نگهداری تأکید کرد.
وی توسعه دامنه خریداران، تعمیق بازار، استفاده از ابزارهای متنوع برای کشف قیمت و مدیریت ریسک و شکل‌گیری بازار ظرفیت با قیمت واقعی را از الزامات توسعه صنعت برق برشمرد.
وصول مطالبات؛ یکی از پیش‌شرط‌های سرمایه‌گذاری بخش خصوصی
مومنی وصول به‌موقع مطالبات نیروگاه‌ها را نیز یکی از عوامل مؤثر بر توان سرمایه‌گذاری بخش خصوصی دانست و گفت: حمایت از نیروگاه‌هایی که منابع خود را مجدداً در توسعه ظرفیت سرمایه‌گذاری می‌کنند، می‌تواند قدرت سرمایه‌گذاری بخش خصوصی را به شکل محسوسی افزایش دهد.
افزایش راندمان نیروگاه‌های موجود؛ سریع‌ترین مسیر افزایش ظرفیت
وی در ادامه، افزایش راندمان و بهره‌وری نیروگاه‌های موجود را نزدیک‌ترین مسیر برای افزایش ظرفیت دانست و اظهار کرد: در شرایطی که احداث نیروگاه جدید به سرمایه‌گذاری، زمان، زمین، زیرساخت، شبکه انتقال و سوخت نیاز دارد، ارتقای عملکرد نیروگاه‌های موجود می‌تواند با سرعت بیشتری به نتیجه برسد.
مومنی تأکید کرد: ارتقای نیروگاه نباید صرفاً به تعویض یک قطعه یا تجهیز محدود شود، بلکه باید به سمت بسته‌های ارتقای عملکردی حرکت کنیم؛ بسته‌هایی که به‌صورت همزمان راندمان، دسترس‌پذیری و هزینه چرخه عمر را بهبود دهند و در نهایت، صنعت را از نگهداری واکنشی به سمت نیروگاه داده‌محور هدایت کنند.
نیروگاه‌ها باید به محل آزمون و توسعه فناوری تبدیل شوند
مدیرعامل شرکت تولید نیروی برق دماوند توسعه شرکت‌های دانش‌بنیان را از نیازهای جدی صنعت نیروگاهی دانست و گفت: صنعت نیروگاهی به شرکت‌های فناور و دانش‌بنیانی نیاز دارد که مسائل واقعی صنعت را حل کنند؛ امروز تصمیم‌های صنعت برق تنها بر عملکرد نیروگاه‌ها اثر نمی‌گذارد، بلکه می‌تواند امنیت انرژی، اقتصاد صنعتی و مسیر توسعه فناوری کشور را تحت تأثیر قرار دهد و مهم‌ترین دستاورد چنین همایش‌هایی، ایجاد زبان مشترک میان بهره‌بردار، سازنده، شرکت‌های دانش‌بنیان، دانشگاه‌ها و سیاست‌گذار است.
وی گفت: اگر بتوانیم مسائل واقعی نیروگاه را به پروژه‌های فناورانه، پروژه‌های فناورانه را به محصولات صنعتی و محصولات صنعتی را وارد زنجیره تأمین نیروگاه‌ها کنیم و اثر اقتصادی این اقدامات را در کاهش هزینه و افزایش دسترس‌پذیری اندازه‌گیری کنیم، از مرحله پروژه‌های مقطعی عبور کرده و به مرحله توسعه توانمندی صنعتی و فناوری رقابت‌پذیر رسیده‌ایم.
