نفتی ها /سالها پیش، همزمان با مطرح شدن موضوع سهمیهبندی بنزین، وزارت نفت و شرکت ملی پالایش و پخش فرآوردههای نفتی، با انتخاب فردی بهعنوان سخنگوی سوخت، مسئولیت اطلاعرسانی و شفافسازی در این حوزه را به او سپردند و خبرنگاران نیز برای پیگیری ابهامات و دریافت پاسخ، به این مرجع مشخص ارجاع داده میشدند.
اما امروز، در شرایطی که وزارت نفت به دلیل اداره شدن با سرپرست با اختلافات درونی مواجه است، تأمین گاز و سوخت کشور با کمبودهای جدی دستوپنجه نرم میکند و این مجموعه بیش از هر زمان دیگری به اتحاد و همدلی مدیران نیاز دارد، معاون اول رئیسجمهور با کنار گذاشتن ساختار اطلاعرسانی وزارت نفت در حوزه بنزین و سپردن مستقیم این مسئولیت به مدیرعامل شرکت ملی پالایش و پخش، عملاً بر آتش شایعات و اختلافات میدمد. اینکه عظیمیفر توانمندی بالایی در مدیریت امور سوخت دارد، بر کسی پوشیده نیست؛ اما مسئله، توانایی یا شایستگی او نیست. پرسش اصلی این است که چرا عارف باید بهصورت مستقیم در ساختار اطلاعرسانی وزارت نفت مداخله کند؟ تصمیمی که نهتنها کمکی به آرامش این وزارتخانه نمیکند، بلکه میتواند به آتشی بر خرمن نفت تبدیل شود؛ آتشی که شعلههای آن بهزودی از کیلومترها دورتر نیز دیده خواهد شد.
مدیران ارشد دولت چه زمانی قرار است بیاموزند که هر سخنی را در هر زمان و هر شرایطی نباید بر زبان آورد؟