مدیرانی مانند بن ون بوردن در دوران مدیریت Shell یا مدیران ارشد شرکت‌هایی مانند ExxonMobil و Chevron از شبکه‌های اجتماعی و ارتباط مستقیم با بازار برای ساخت اعتماد استفاده کرده‌اند؛ چرا که در رقابت جهانی انرژی، سرمایه‌گذار فقط اعداد مالی را نمی‌بیند، بلکه به نگاه مدیریتی، شفافیت و توانایی رهبران شرکت برای ارتباط با جهان بیرون هم توجه می‌کند.

در ایران اما بسیاری از مدیران نفت، گاز و پتروشیمی همچنان ترجیح می‌دهند روایت شرکت را به اطلاعیه‌های رسمی و خروجی روابط عمومی محدود کنند. البته شرایط صنعت انرژی ایران با بسیاری از کشورهای جهان متفاوت است؛ تحریم‌ها، محدودیت‌های بین‌المللی و حساسیت‌های امنیتی واقعیت‌هایی هستند که نمی‌توان آنها را نادیده گرفت، اما این به معنای حذف کامل ارتباط مستقیم مدیران با مخاطبان نیست؛ بسیاری از موضوعات مانند چشم‌انداز توسعه، فناوری‌های جدید، دستاوردهای فنی، پروژه‌های زیست‌محیطی، برنامه‌های افزایش بهره‌وری و حتی معرفی ظرفیت‌های صادراتی را می‌توان با رعایت ملاحظات لازم با مخاطبان داخلی و خارجی به اشتراک گذاشت.

نکته مهم دیگر، تفاوت نقش مدیرعامل و روابط عمومی است، روابط عمومی وظیفه اطلاع‌رسانی رسمی، تنظیم پیام سازمانی و مدیریت ارتباطات را برعهده دارد؛ اما حضور شخص مدیرعامل در فضای حرفه‌ای مانند لینکدین، یک موضوع متفاوت است؛ مشتری خارجی، سرمایه‌گذار یا شریک تجاری معمولاً فقط به بیانیه شرکت نگاه نمی‌کند؛ می‌خواهد ببیند چه کسی پشت این تصمیم‌هاست، چه دیدگاهی دارد و چقدر به آینده کسب‌وکار خود مسلط است.

در بازار جهانی انرژی، اعتماد قبل از قرارداد ساخته می‌شود. یک شریک خارجی ممکن است قبل از مذاکره، سابقه مدیریتی، دیدگاه‌ها و نحوه ارتباط مدیران یک شرکت را بررسی کند و نبود این حضور، الزاماً به معنای ضعف نیست، اما یک فرصت ازدست‌رفته برای ساخت اعتبار بین‌المللی است.

در واقع مشکل فقط نبود فعالیت در شبکه‌های اجتماعی نیست؛ مسئله عمیق‌تر است چرا که مدیری که روایت شرکتش را خودش نسازد، دیر یا زود دیگران این روایت را برای او خواهند ساخت؛ در عصر جدید انرژی، مدیر موفق فقط کسی نیست که تولید را بالا ببرد یا پروژه را به پایان برساند؛ کسی است که بتواند اعتماد ایجاد کند، تصویر بسازد و صدای شرکتش را در بازار جهانی به گوش برساند.

 در این میان اما نباید فراموش کرد که حضور مدیران در فضای مجازی به معنای فعالیت بدون چارچوب نیست، تجربه شرکت‌های بزرگ انرژی نشان می‌دهد لینکدین (LinkedIn) امروز مهم‌ترین بستر حرفه‌ای برای ارتباط مدیران با سرمایه‌گذاران، شرکای تجاری و متخصصان صنعت است؛ جایی که می‌توان درباره پروژه‌ها، فناوری، استراتژی توسعه و آینده شرکت روایت‌سازی کرد. X (توییتر) نیز برای ارتباط سریع‌تر با تحلیلگران انرژی، رسانه‌های تخصصی و فعالان بازار جهانی کاربرد دارد.

اما نکته مهم این است که این حضور باید شخصی و مدیریتی باشد، نه صرفاً بازنشر محتوای روابط عمومی؛ زیرا مخاطب جهانی فقط بیانیه شرکت را نمی‌بیند، بلکه می‌خواهد دیدگاه و تفکر مدیر تصمیم‌گیر را بشناسد.

 

مخاطبین عزیز پایگاه خبری–تحلیلی نفتی‌ها؛ شما می‌توانید از طریق پست الکترونیک naftiha.ir@gmail.com و دایرکت پیج اینستاگرام نفتی‌ها به آدرس @NaftihaNews برای ارائه نقطه نظرات، پیشنهادها، انتقادها و سایر پیام‌های خود با ما در ارتباط باشید.