آنچه در هفته‌های اخیر برای «ریلاینس اینداستریز» رخ داده، صرفاً یک نوسان فصلی یا واکنش هیجانی بازار نیست؛ بزرگ‌ترین شرکت هند، با ارزشی چندصد میلیارد دلاری و حضوری هم‌زمان در نفت، پتروشیمی، خرده‌فروشی، مخابرات و انرژی نو، حالا با واقعیتی روبه‌رو شده ...

نفتی ها /فائزه پناهی؛ آنچه در هفته‌های اخیر برای «ریلاینس اینداستریز» رخ داده، صرفاً یک نوسان فصلی یا واکنش هیجانی بازار نیست؛ بزرگ‌ترین شرکت هند، با ارزشی چندصد میلیارد دلاری و حضوری هم‌زمان در نفت، پتروشیمی، خرده‌فروشی، مخابرات و انرژی نو، حالا با واقعیتی روبه‌رو شده که تحلیل‌گران جهانی را وادار کرده پیش‌بینی سود و قیمت هدف سهامش را کاهش دهند.

اماریشه این تغییر نگاه، نه تحریم‌های آمریکا و نه تنش‌های ژئوپلیتیکی، بلکه افت محسوس رشد در بخش خرده‌فروشی این غول اقتصادی است؛ بخشی که تا همین چند سال پیش موتور اصلی رشد و امید بازار به آینده ریلاینس محسوب می‌شد.

بر اساس گزارش CNBC، درآمد «ریلاینس ریتیل» در فصل دسامبر تنها ۸.۱ درصد رشد کرده و رشد EBITDA آن به ۲ درصد محدود شده؛ اعدادی که فاصله‌ای معنادار با انتظارات بازار و وعده‌های مدیریتی دارند و  همین کندی رشد باعث شده مؤسساتی مانند Citi، UBS و Macquarie قیمت هدف سهام ریلاینس را پایین بیاورند و حتی این شرکت از فهرست سهام منتخب آسیا در برخی گزارش‌ها کنار گذاشته شود. این در حالی است که مدیران ریلاینس همچنان از هدف‌گذاری رشد بیش از ۲۰ درصدی در سال‌های آینده سخن می‌گویند؛ شکافی آشکار میان روایت رسمی و واقعیت داده‌ها.

در کنار این فشار داخلی، ریلاینس ناچار شده واردات نفت ارزان روسیه را به‌دلیل تحریم‌های جدید آمریکا کاهش دهد؛ موضوعی که اگرچه با بهبود حاشیه سود پالایشی تا حدی جبران شده، اما نشان می‌دهد حتی شرکت‌هایی با دسترسی گسترده مالی و تنوع فعالیت، از شوک‌های ژئوپلیتیکی مصون نیستند؛ در این میان روژه‌های انرژی نو این گروه نیز از سیاست جدا نمانده‌اند؛ محدودیت‌های چین در انتقال فناوری، پروژه باتری‌سازی را با ابهام‌هایی روبه‌رو کرده، هرچند شرکت تأخیر را رد می‌کند.

اما اهمیت این گزارش برای ایران، فراتر از سرنوشت یک شرکت هندی است؛ آنچه امروز ریلاینس با آن دست‌وپنجه نرم می‌کند، هشداری روشن برای اقتصادهایی است که بیش از حد به سیاست‌های حمایتی، شوک‌های بیرونی و روایت‌های خوش‌بینانه تکیه دارند؛برای ایران، این تصویر کاملاً آشناست؛ اما تفاوت در اینجاست که هند، با بازار ۱.۴ میلیارد نفری، دسترسی به سرمایه جهانی و تنوع ساختاری، توانسته شوک‌ها را مدیریت کند، اما اقتصاد ایران اغلب هم‌زمان با تحریم، رکود تقاضا و بی‌ثباتی سیاست‌گذاری مواجه است. نتیجه نه یک بحران ناگهانی، بلکه فرسایش تدریجی بنگاه‌های بزرگ است؛ همان مسیری که اگر اصلاح نشود، می‌تواند آینده اقتصاد را تعیین کند.

حالا اما ریلاینس امروز آینه‌ای است برای اقتصادهای در حال توسعه؛ آینه‌ای که نشان می‌دهد مشکل اصلی نه تحریم است و نه ژئوپلیتیک، بلکه جایی آغاز می‌شود که مصرف داخلی ضعیف، سرمایه‌گذاری محتاط و سیاست‌گذاری خوش‌بینانه به هم می‌رسند؛ برای ایران، پیام کاملاً روشن است: بدون تقویت واقعی قدرت خرید، ثبات تصمیم‌گیری و بازسازی اعتماد مصرف‌کننده، هیچ ابرشرکت و هیچ مزیت ژئوپلیتیکی نمی‌تواند ناجی اقتصاد باشد؛ حتی اگر پشت آن نفت، گاز و جمعیت انبوه ایستاده باشد.. CNBC

 

مخاطبین عزیز پایگاه خبری–تحلیلی نفتی‌ها؛ شما می‌توانید از طریق پست الکترونیک naftiha.ir@gmail.com و دایرکت پیج اینستاگرام نفتی‌ها به آدرس @NaftihaNews برای ارائه نقطه نظرات، پیشنهادها، انتقادها و سایر پیام‌های خود با ما در ارتباط باشید.