نفتی ها / حاشیه نخست این هفته اما مربوط به کشیده شدن پای دولت سیزدهم وسط بدهی ۲ میلیارد دلاری ونزوئلا میشود؛خبر چند روز پیش وزیر نفت درباره طلب چند میلیارد دلاری ایران از ونزوئلا، فقط یک روایت دیپلماتیک نیست؛ این خبر یک زخم باز قدیمی را دوباره به صدر اخبار آورده است؛ طلبی که به گفته محسن پاکنژاد، ریشه در سه تا چهار سال قبل دارد؛ یعنی دقیقاً دورهای که دولت سیزدهم سکان سیاست انرژی و دیپلماسی نفتی را در دست داشت.
دومین حاشیه این هفته هم نقش پررنگ کارورهای انرژی دردرمان ناترازی گاز اختصاص دارد؛ درحالیکه کشور هر زمستان با بحران مصرف گاز دستوپنجه نرم میکند، حالا شرکتهای «کارور انرژی» بهعنوان نسخه نجات معرفی میشوند؛ شرکتهایی که قرار است با فناوری، رقابت و گواهی صرفهجویی، مصرف را مدیریت کنندواین در حالی است که مدیرعامل شرکت ملی گاز ایران از توقف واردات گاز به کشور خبر داده است
اما پشت این روایت خوشبینانه، یک واقعیت تلخ پنهان است: اگر ساختار مصرف اصلاح نشود و دادههای شفاف در اختیار این شرکتها قرار نگیرد، کارورها هم به حلقهای جدید از واسطهگری انرژی تبدیل میشوند.
هرچند مدل برد-برد-برد روی کاغذ جذاب است، اما تجربه سیاستگذاری انرژی در ایران نشان داده که بدون نظارت سختگیرانه، هر ابزار نوآورانهای میتواند به فرصت تازهای برای رانت بدل شود. کارورها یا بازیگران هوشمند مدیریت انرژی میشوند، یا نامشان به فهرست پروژههای نیمهموفق اضافه خواهد شد./ایسنا
حاشیه سوم این هفته هم به موضوع تراستیها، ارزهای گمشده و ساختاری که فساد را بازتولید میکند میپردازد؛
حاشیه آخر هم به نقش آزادگان در توسعه یا تعلیق حوزه انرژی میپردازد؛ پایان ضربالاجل تأمین مالی میدان نفتی آزادگان، دولت و وزارت نفت را در موقعیتی تعیینکننده قرار داده است. میدانی که بزرگترین میدان مشترک نفتی کشور است، حالا قربانی تعلل بانکها و تنفیذ مشروط قرارداد شده است.
"لازم به ذکر است درج اخبار حواشی هفتگی حوزه نفت و انرژی در این بخش به منزله تایید آنها نیست و سایت تحلیلی خبری نفتیها صرفا گردآورنده اخبار در این بخش خبری میباشد."
| لینک مطلب: | http://naftiha.ir/News/294883.html |