printlogo


حاشیه‌های نفت و انرژی/از ماجرای عینک آفتابی‌های هلدینگ خلیج فارس تا ابهام درسرنوشت خوراک پتروشیمی!
حاشیه‌های نفت و انرژی/از ماجرای عینک آفتابی‌های هلدینگ خلیج فارس تا ابهام درسرنوشت خوراک پتروشیمی!
کد خبر: 294804 تاریخ: 1404/10/21 10:02
حوزه نفت و انرژی همواره سرشار از حواشی و اتفاقات غیرمترقبه و داستان‌های مختلف است، که در این بخش به این حواشی خواهیم پرداخت.

نفتی ها /نخستین حاشیه این هفته "نفتی‌ها" را با ماجرای عینک آفتابی‌های هلدینگ خلیج فارس آغاز می‌کنیم؛ در پی اظهارات یکی از نمایندگان مجلس در خصوص هزینه ۱۵ میلیاردی برای خرید ۲۵۰۰ عینک‌آفتابی در هلدینگ خلیج‌فارس و سوءبرداشت‌های ایجاد شده، روابط‌عمومی این گروه تأکید کرد که این عینک‌ها اساساً خریداری نشده و صرفاً برای تأمین عینک‌ها طبق ضوابط HSE مراحل استعلام در یکی از شرکت‌های تابعه مبتنی بر قوانین و مقررات صورت‌گرفته است.

 متن این اطلاعیه بدین شرح است:
 
۱. با توجه به شرایط اقلیمی استان خوزستان و شدت بالای تابش نور خورشید و تشعشعات UV، استفاده از عینک‌های استاندارد ضدآفتاب برای کارکنان، به‌ویژه در محیط‌های عملیاتی، یک ضرورت ایمنی و بهداشتی است. این اقدام همانند تأمین لباس کار، کفش و کلاه ایمنی، در زمره مسئولیت‌های کارفرما برای حفظ سلامت نیروی انسانی محسوب می‌شود.
۲. در سال‌های گذشته، به دلیل محدودیت در کیفیت برخی عینک‌های تأمین‌شده از برندهای متفرقه، نیازهای حفاظتی کارکنان به‌صورت کامل برآورده نشده بود. ازاین‌رو، پس از بررسی‌های فنی، استعلام از شرکت‌های معتبر داخلی و تأیید کمیته تخصصی ایمنی و بهداشت، نمایندگی رسمی یکی از برندهای دارای استاندارد معتبر باقیمت کارشناسی شده، کاملاً مطابق با ضوابط قانونی، آیین‌نامه معاملات و دستورالعمل‌های داخلی وپس از استعلام بها از چند شرکت، انتخاب شده و هیچ خریدی هنوز انجام نشده و تمامی مراحل طی شده به‌صورت شفاف و مستندسازی شده موجود است.
۳. همچنین درباره ابهام مطرح شده درباره محل هزینه کرد ۳۲ میلیارد تومان هزینه مسئولیت اجتماعی یادآور می‌شود این هزینه بر اساس مصوبه شورای راهبردی، مطابق اساسنامه مصوب وزارت نفت و مصوبات شرکت ملی صنایع پتروشیمی برای اجرای طرح حمایت از تحصیل دانش‌آموزان مستعد کم برخوردار، تکمیل مدرسه اختلالات شهر بندر امام خمینی، احداث و تکمیل مدرسه ۱۲ کلاسه ناحیه صنعتی ماهشهر، پروژه سالن رزمی شهر بندر امام خمینی، خرید دستگاه دیالیز برای شهرستان و… هزینه شده و تمامی مصوبات قانونی آن موجود است.
 
حاشیه دوم هم به سرنوشت مبهم خوراک پتروشیمی‌ها می‌پردازد؛  با انتقال ارز حاصل از صادرات پتروشیمی به تالار دوم مرکز مبادله این سوال پیش آمده که چه سرنوشتی در انتظار فرمول خوراک پتروشیمی خواهد بود؟ آیا احتمال اصلاح همچنان وجود دارد؟
 با تصمیم دولت و بانک مرکزی حالا دیگر تمامی ارز حاصل از صادرات شرکت‌های پتروشیمی از تالار اول به تالار دوم مرکز مبادله ارز و طلا منتقل شده است؛ فعالان پتروشیمی که پیش از این بارها و بارها اختلاف قیمت ارز در بازار آزاد و و مرکز مبادله را مورد نقد قرار داده بودند، حالا بیشتر از سایر بخش ها از این تصمیم دولت متنفع خواهند شد. آمارهای موجود نشان می دهد که صنایع پتروشیمی بیشترین درآمد ارزی را در حوزه صادرات غیر نفتی به خود اختصاص داده اند؛ آنگونه که فریبرز کریمایی قایم مقام انجمن کارفرمایی صنعت پتروشیمی گفته این صنعت حدود ۲۶ درصد از صادرات غیر نفتی را به خود اختصاص داده است.
 
فریدون اسعدی کارشناس حوزه انرژی هم در این باره می گوید که با حذف ارزهای رانتی، دیگر سود اصلی از شکاف نرخ ارز به واردکننده‌ای نمی‌رسد که به یک منبع ارزان دسترسی دارد. در عوض، صادرکننده‌ های پتروشیمی که پیش‌تر مجبور بود ارز خود را پایین‌تر از ارزش واقعی عرضه کند، حالا در بازاری شفاف‌تر فعالیت می‌کند. این جابه‌جایی، اگر دوام بیاورد، می‌تواند نسبت سود و زیان در صنایع را به نفع تولید واقعی تغییر دهد و تصمیم‌ها را از رانت‌محوری به سمت کارآمدی سوق دهد.
 
حالا سوال اینجاست که با توجه به رشد درآمدهای ارزی فعالین پتروشیمی آیا همچنان تقاضا برای اصلاح فرمول خوراک و ارزان فروشی گاز به آنها ادامه دارد؟
دبیر اتحادیه صادرکنندگان فرآورده های نفتی که معتقد است با جمع‌شدن این شکاف در حوزه ارز دولتی و ارز بازار آزاد، حداقل قاعده بازی شفاف‌تر خواهد شد، درباره سرنوشت قیمت خوراک به بازار می گوید: باید مبنای محاسبه و فرمول خوراک با درآمد ارزی پتروشیمی ها در یک تعادل قرار داشته باشد. اینگونه که اگر نرخ دلار صادراتی آنها بر مبنای بازار آزاد است، در فرمول خوراک نیز می تواند همین نرخ مبنا قرار گیرد.
او ادامه داد: در هر صورت بخش زیادی از درآمد دولت و منابع هزینه کردی دولت در بخش هایی همچون هدفمند سازی یارانه ها از محل فروش همین گاز تامین می شود. نمی توان بی حساب و کتاب آن را کاهش داد.
اگر قرار است اصلاحی در فرمول خوراک پتروشیمی ها صورت گیرد این اصلاح باید در راستای بهبود و توسعه زنجیره ارزش صورت گیرد. در واقع صنایعی از تخفیف در خوراک بهره مند شوند که به دنبال تولید محصولات با ارزش افزوده بالاتر باشد. چرا که منابع انرژی کشور دیگر این اجازه را به ما نمی دهد که بخواهیم از تولیدکنندگان محصولات با ارزش افزوده پایین و انرژی بر حمایت کنیم
البته اسعدی بر این باور است که اگر قرار است اصلاحی در فرمول خوراک پتروشیمی ها صورت گیرد این اصلاح باید در راستای بهبود و توسعه زنجیره ارزش صورت گیرد. در واقع صنایعی از تخفیف در خوراک بهره مند شوند که به دنبال تولید محصولات با ارزش افزوده بالاتر باشد. چرا که منابع انرژی کشور دیگر این اجازه را به ما نمی دهد که بخواهیم از تولیدکنندگان محصولات با ارزش افزوده پایین و انرژی بر حمایت کنیم.
 
با تصمیم دولت امیدواری ها برای افزایش عرضه حاصل از صادرات پتروشیمی ها بیشتر شده است، عرضه ای که در سال های گذشته همواره مورد نقد بوده است. هر چند که مسئولین صنعت پتروشیمی هیچ گاه زیر بار کوتاهی فعالین این صنعت در بازکشت ارزشان به کشور نمی رفتند.
به عنوان مثال حدود یک هفته پیش معاون وزیر نفت در تازه ترین صحبت های خود در روز صنعت پتروشیمی مدعی شده که بیش از ۹۸ درصد ارز حاصل از صادرات پتروشیمی به کشور بازگشته است اما اشاره ای به این نکته که این ارز در چه زمانی وارد اقتصاد شده یا حتی مقدار دقیق آن ندارد و تنها به اعلام چند جمله کلی و پر ابهام بسنده می کند.
از طرفی بر اساس آنچه مدیرعامل شرکت ملی صنایع پتروشیمی ایران اعلام کرده شرکت های پتروشیمی یک فرصت ۸۰ روزه برای عرضه خود در مرکز مبادله را دارا هستند. همین مساله خود باعث تاخیر در ورود ارز پتروشیمی ها اقتصاد ایران شده است.
اورعی کارشناس انرژی: فعالین صنعت پتروشیمی همواره به دنبال گران کردن قیمت دلار در بازار هستند و از آنجایی که لابی های قدرتمند و پر نفوذی هم دارند، همواره در کار خود موفق بوده و می توانند بازار را جهت دهی کنند
هاشم اورعی کارشناس بازار انرژی می گوید: فعالین صنعت پتروشیمی همواره به دنبال گران کردن قیمت دلار در بازار هستند و از آنجایی که لابی های قدرتمند و پر نفوذی هم دارند، همواره در کار خود موفق بوده و می توانند بازار را جهت دهی کنند.
فریبرز کریمایی قائم مقام انجمن کارفرمایی صنعت پتروشیمی می گوید که تفاوت بین نرخ‌های مختلف ارز، به‌طور قطع سیگنال‌های نادرستی به بخش‌های گوناگون اقتصاد ارسال می‌کند و مانع شکل‌گیری مسیر صحیح اقتصادی بر مبنای ارزش‌های واقعی تولید، تجارت و صادرات می‌شود. همچنین، این تفاوت‌ها در ذات خود رانت‌هایی ایجاد می‌کنند که آثار مخرب آن در بخش‌های مختلف قابل مشاهده است.
این فعال صنعت پتروشیمی ادامه می دهد: شرکت‌های پتروشیمی ناچارند که ارزهای صادراتی خود را با نرخ‌های مرکز مبادله در تالار اول بفروش برسانند؛ این در حالی است که هزینه‌ها و تامین مواد اولیه یا وارداتی آنها بر مبنای دلار آزاد اتفاق می افتد. در واقع شرکت‌های پتروشیمی در قراردادهای پیمانکاری ریالی داخلی تامین تجهیزات و قطعات ناچارند مبالغ قراردادهای ریالی خود را برای آن بخش از قراردادها که متریال آن وارداتی است، با نرخ‌های آزاد ارز تنظیم کنند.
به گفته او، همچنین با افزایش فاصله بین نرخ‌ها، چرخه قیمت ارز وارد چرخه معیوبی می‌شود که خود باعث افزایش بیشتر نرخ ارز خواهد شد؛ به این ترتیب که افزایش فاصله هم تقاضای معاملاتی ارز را بالاتر خواهد برد و هم به دلیل انتظارات افزایشی نرخ ارز تقاضاهای آتی به حال تبدیل می‌ شود و فشار تقاضا افزایش می‌یابد.
حالا باید منتظر ماند و دید که آیا بهانه تراشی های فعالین صنعت پتروشیمی برای کم کاری در بازگشت ارز پایان می یابد یا این قصه همچنان سر دراز دارد./بازار
 
حاشیه بعدی  هم به نحوه  تصمیم‌گیری درباره تخصیص گاز به صنایع می‌پردازد؛ حمیدرضا صالحی، نائب رئیس کمیسیون انرژی اتاق بازرگانی ایران، عنوان کرد: پس از بخش نیروگاهی، صنایع بزرگ از جمله صنایع فولادی و صنایع کوچک در اولویت محدودیت گاز قرار می‌گیرند. آنچه به نظر می‌رسد این است که تصمیم‌گیری درباره تخصیص گاز، استانی نیست، بلکه منطقه‌ای انجام می‌شود.
در تاریخ ۲۷ و ۲۸ آبان، شرکت ملی گاز با صدور ابلاغیه‌ای سقف مصرف تمام صنایع فولادی را به ۳۴ میلیون مترمکعب در روز کاهش داده بود؛ موضوعی که منجر به اعمال محدودیت ۲۵ درصدی در تولید واحدهای بزرگ فولادی شد.
 
با این حال نکته مهم در این زمینه روند اعمال محدودیت گازی است.
 
بر همین اساس روابط عمومی شرکت فولاد خوزستان با انتشار مطلبی مدعی شد: «در هفته‌های اخیر، سقف مصرف کل صنایع فولادی کشور حدود ۳۴ میلیون مترمکعب در روز تعیین و محدودیت‌هایی نزدیک به ۲۵ درصد اعمال شد؛ هم‌زمان در سطح ملی تأکید شد که صنایع صادرات‌محور باید از این محدودیت‌ها معاف باشند. با این حال، واقعیت میدانی نشان می‌دهد که این تصمیم به‌صورت یکنواخت اجرا نشده است. برخی بررسی‌ها و شواهد صنعتی حاکی از آن است که در استان‌هایی مانند اصفهان و کرمان، دسترسی صنایع فولادی به گاز پایدارتر بوده، در حالی که در خوزستان محدودیت‌ها زودتر و شدیدتر اعمال شده است.»
آن‌چه به نظر می‌رسد این است که تصمیم‌گیری درباره تخصیص گاز،‌ استانی نیست، بلکه منطقه‌ای انجام می‌شود
حمیدرضا صالحی، نائب رئیس کمیسیون انرژی اتاق بازرگانی ایران، در گفت‌وگو با تجارت‌نیوز عنوان کرد: آنچه به نظر می‌رسد این است که تصمیم‌گیری درباره تخصیص گاز، استانی نیست، بلکه منطقه‌ای انجام می‌شود. البته در حوزه برق نیز این گونه نبود که تصمیم‌گیری در هر استان متفاوت باشد. تقسیم بار که انجام می‌شد، روند تخصیص نیز طبق همان بود.
وی ادامه داد: در مورد گاز باید گفت بیش از ۷۰ تا ۷۵ درصد گاز تولیدی کشور صرف مصرف خانگی می‌شود و به همین دلیل، با توجه به دستورالعمل‌هایی که وجود دارد، گاز صنایع بیش از سایر بخش‌ها در معرض محدودیت و تهدید قرار دارد. این مساله شامل همه صنایع و همه استان‌ها می‌شود. ممکن است این تصور به وجود آید که در برخی استان‌ها به‌صورت سلیقه‌ای میزان تخصیص بالا یا پایین می‌شود. اما بیشتر این موضوع محتمل است که به دلیل کمتر بودن مصرف خانگی در یک منطقه، گاز بیشتری به صنایع آن استان اختصاص داده شود یا بالعکس.
مورد مشخصی ندیده‌ام که یک استان به‌طور معنادار کاهش گاز بیشتری نسبت به استان دیگر داشته باشد / تاکنون نشنیده‌ام که اختیار کم و زیاد کردن گاز به‌صورت محلی و استانی واگذار شده باشد
به گفته او، اما بر اساس تجربه و آن‌چه مشاهده شده، من مورد مشخصی ندیده‌ام که یک استان به‌طور معنادار کاهش گاز بیشتری نسبت به استان دیگر داشته باشد. همچنین تاکنون نشنیده‌ام که اختیار کم و زیاد کردن گاز به‌صورت محلی و استانی واگذار شده باشد. در حوزه برق، کشور ۱۶ شرکت برق منطقه‌ای و ۳۹ شرکت توزیع دارد، اما در نهایت مدیریت از طریق دیسپاچینگ ملی برق انجام می‌شود و اعمال خاموشی‌ها به‌صورت متمرکز صورت می‌گیرد. در مورد گاز نیز بعید است که مبنا استانی باشد.
در ادامه اما صالحی گفت: مبنای کاهش تخصیص گاز به صنایع فولادی همان ابلاغیه شرکت ملی گاز می‌تواند باشد. از سوی دیگر، باید توجه کرد که میزان مصرف گاز خانگی در فصل زمستان بسیار بالا می‌رود و این افزایش مصرف واقعا قابل توجه است. در تابستان با پیک مصرف برق خانگی مواجه هستیم، در زمستان نیز پیک مصرف گاز خانگی وجود دارد. با این حال، بیش از ۷۰ تا ۷۵ درصد مصرف گاز کشور مربوط به بخش خانگی است و آمارها نشان می‌دهد استان‌های مناطق شمالی و غربی کشور مانند آذربایجان شرقی و غربی، جزو پرمصرف‌ترین مناطق هستند.
پس از بخش نیروگاهی، صنایع بزرگ از جمله صنایع فولادی و صنایع کوچک در اولویت محدودیت گاز قرار می‌گیرند
وی خاطرنشان کرد: آن‌چه برداشت می‌شود این است که پس از نیروگاه‌ها، مصرف گاز صنایع بالاست. عمده نیروگاه‌های کشور در زمستان از سوخت مایع استفاده می‌کنند. سوخت دوم آنها گازوئیل و سوخت سوم آنها مازوت است که به دلایل زیست محیطی اجازه داده نمی‌شود که از این سوخت استفاده کنند. به نظر می‌رسد پس از بخش نیروگاهی، صنایع بزرگ از جمله صنایع فولادی و صنایع کوچک در اولویت محدودیت گاز قرار می‌گیرند.
نائب رئیس کمیسیون انرژی اتاق توضیح داد: صنایع فولادی از بزرگ‌ترین مصرف‌کنندگان گاز در کشور هستند. در ایران، اغلب صنایع فولادی گازمحور هستند و برقی نیستند، در حالی که در بسیاری از کشورهای دنیا، فولادسازی عمدتا برقی انجام می‌شود. به همین دلیل، یکی از بزرگ‌ترین مصارف گاز در بخش صنعت، مربوط به فولاد است. در مجموع، مصرف خانگی گاز حدود ۷۰ تا ۸۰ درصد کل مصرف را شامل می‌شود. اگر امکان کنترل مصرف خانگی وجود داشت یا روش‌هایی برای کاهش بار مصرف خانگی اعمال می‌شد، قطعا صنایع می‌توانستند از گاز بیشتری بهره‌مند شوند./تجارت نیوز

 

لینک مطلب: http://naftiha.ir/News/294804.html